Het zijn de kleine dingen die het doen

Ook vrijwilliger worden?

0184-491200

Vrijwilligerswerk bij ASVZ

De zon schijnt en het is lenteachtig  warm in Landskroonweer in Sliedrecht terwijl het toch al eind november is. Die warmte past mooi bij de sfeer van het complex dat ruim is opgezet met moderne woningen en veel groen. Mensen met een verstandelijke of lichamelijke beperking worden hier begeleid.

‘Vandaag ga ik een stukje fietsen met Erik,’ zegt vrijwilligster José. ‘We gaan niet zo hard dus je kan wel even meelopen. En we gaan deze keer ook niet zo ver… naar de kinderboerderij hier vlakbij. Erik heeft er enorme zin in, hij staat beneden al te wachten.’ Erik is een man van een jaar of vijftig met het syndroom van Down. We ontmoeten elkaar in de keuken. Hij heeft een fiets met drie wielen waar hij met het gemak van schooljongen op gaat zitten. Onderweg lacht hij wat af samen met José. Je ziet dat hij geniet. Helaas gaan ze toch te snel om bij te benen. Lachend verdwijnen ze uit zicht.

IMG_7608.jpeg

Direct resultaat

‘Soms gaan we samen boodschappen doen, of ergens wat eten,’ vertelt José later ‘Als vrijwilliger hoef je eigenlijk alleen de leuke dingen te doen. Bloemschikken, surprises maken voor Sint, een cadeautje kopen voor een familielid. Ik werk hier ook nog gewoon, dus niet als vrijwilligster, bij een woongroep van zeven mensen. Dan heb je te weinig tijd voor om dit soort extraatjes voor de bewoners te doen. Als je hier werkt weet je dus hoe belangrijk vrijwilligers zijn. Erik’s familie woont behoorlijk ver weg, dus die kunnen niet vaak komen. Voor hem is het heerlijk om toch gewoon één op één aandacht te krijgen.
Hij komt ook wel eens bij ons thuis eten, dat vindt hij helemaal gezellig. Je moet er wel een beetje gevoel voor hebben hoe je met iemand als Erik om moet gaan. Het heeft bijvoorbeeld geen zin om te vragen: “Hoe gaat het met je?” Dat is te lastig voor hem. Maar als je vraagt: “Gaat het goed met je?’ dan zegt hij dat het goed gaat. Dat is in het begin even lastig voor vrijwilligers, dat contact maken. Maar dat leer je al doende. Je moet van mensen houden en het is natuurlijk het beste als je een activiteit kiest die bij je past. Je kunt rustig beginnen hoor, de eerste keren is het al fijn als je gewoon helpt met een rolstoel duwen tijdens een wandeling. Je krijgt er veel voor terug. Ten eerste natuurlijk de waardering van de bewoners en de verzorgers. En ook leuke uitstapjes en het beroemde kerstpakket. Wat ik ook heel leuk vind is dat je direct resultaat ziet van wat je doet. Dat zal je bij een gewone baan niet snel gebeuren. Als je hier komt helpen zal je zien dat het helemaal niet zwaar is. Want uiteindelijk zijn het juist ook voor deze mensen de kleine dingen die het doen, die het doen.’