'We vermaken elkaar al elf jaar'

Terug naar nieuwsoverzicht

Sinds 2010 komt vrijwilliger Arie (75) elke woensdag rond 10 uur op bezoek bij Cor (78) aan de Laagdalemseweg in Gorinchem. Arie kreeg de vraag of hij Cor veilig wilde leren fietsen van Gorinchem-Oost naar het centrum.

‘Fietsen kon Cor al, maar de weg moest hij nog leren. Na veel oefenen is het gelukt', vertelt Arie. 'En omdat het goed klikte tussen ons, ben ik gebleven. Voor corona wandelden we door de stad of fietsten een rondje in de omgeving. Cor is ook dol op autorijden. Samen hebben we de hele Betuwe en Alblasserwaard verkend. Onderweg stoppen we dan in een leuk dorpje voor een bakkie of bezoeken we een museum of tuincentrum. Zonder Cor zou ik daar allemaal nooit geweest zijn. Zo vermaken wij elkaar al elf jaar.’

Arie: 'We wandelen elke woensdag een uurtje, en als het regent gaan we samen onder de paraplu.'

Boten kijken

Enthousiast knikkend vertelt Cor dat hij uitkijkt naar de wekelijkse bezoekjes. Ook Arie haalt er veel voldoening uit. ‘Zolang Cor het fijn vindt, wil ik het blijven doen. Door corona konden we een tijdlang niet op pad. Ik gaf alleen regelmatig een tompouce of pakje voor hem af aan de deur. Maar gelukkig wandelen we sinds mei elke woensdagochtend weer een uurtje. Vanuit het huis ben je gelijk in de natuur. Of we lopen naar de rivier om boten te kijken. Het is echt prachtig hier! Onderweg kletsen we over van alles en rusten we uit op een bankje. Als het regent gaan we onder de paraplu of doen we een spelletje bij mij thuis.’

Vieze sloot

Helaas lukt fietsen sinds een paar jaar niet meer. ‘Cor ging steeds meer slingeren. Een keer vergat hij de bocht te nemen en reed hij rechtdoor. Zo de vieze sloot in. Met z’n hoofd vol kroos, maar al lachend, kwam hij weer boven. Gelukkig mankeerde hij niets, alleen zijn bril en gehoorapparaat waren kwijt. Ik heb hem aan de kant getrokken en toen hebben we samen eerst hard zitten lachen.’

Varen in de Biesbosch

Arie heeft een druk vrijwilligersleven. Hij is ook actief als schipper bij fietspontje Steur in de Biesbosch. Als het zo uitkomt, neemt hij Cor mee. ‘Ik mag Arie helpen. Iedere keer de ketting los of vastmaken en dan kunnen de mensen de pont op of af. En ik praat met alle mensen. Ik vind het erg leuk om te varen. Ik hoop dat ik snel weer een keer mee mag’, vertelt Cor stralend.

Pluim voor de begeleiders

In de afgelopen elf jaar is Cor verschillende keren verhuisd binnen Gorinchem. ‘Hij woont nu op een hele mooie locatie. De begeleiders werken in de huiskamer, dus ik maak altijd even een praatje. Ik heb ze steeds beter leren kennen en ze verdienen allemaal een dikke pluim. Het zijn vriendelijke mensen waar ik iedere week weer blij van word’, besluit Arie.