Vier weken in isolatie

Terug naar nieuwsoverzicht

Corine woont bij ASVZ en is positief getest op het coronavirus. Zij heeft in totaal vier weken in isolatie gezeten in haar eigen appartement. Gelukkig is Corine inmiddels weer helemaal hersteld! Zij en haar zus Anne vertellen wat deze tijd met hen heeft gedaan.

Positief getest

‘Ik ben erg ziek geweest: koorts, verkouden, hoesten en ik viel flauw. Toen heeft de begeleiding de dokter van ASVZ gebeld. Zij kwam langs en dacht dat ik het coronavirus had. Ik ben toen getest door iemand van de GGD. De test was positief: ik was besmet met het coronavirus. Ik moest gelijk in isolatie. Gelukkig hoefde ik niet naar het ziekenhuis en mocht ik gewoon in mijn eigen appartement blijven. Daar was ik heel blij mee! Ik ben vier weken in isolatie geweest. Ik voelde me na 2,5 week veel beter en we dachten dat het over was. Maar toen werd ik weer verkouden en moest ik in isolatie blijven. Dit heeft nog één week geduurd en toen mocht ik van de dokter uit isolatie. Dit voelde als een opluchting!’   

Begeleiders in pak

‘De begeleiding kwam drie keer per dag mijn temperatuur meten. Ze hadden dan altijd een pak aan om besmetting te voorkomen. De eerste keer schrok ik wel toen een begeleider met een pak binnen kwam. Ik kon niet goed zien wie het was. Gelukkig wende het snel! De begeleiders maakten ook altijd gezellig een praatje en deden huishoudelijke klusjes. Ze kwamen ook eten brengen. Dit werd dan op een krukje voor de deur gezet, zodat ik het zelf kon pakken en zij buiten konden blijven. Ik heb ook regelmatig gebeld met de speciale coronatelefoonlijn voor cliënten. Dan sprak ik altijd met Anke; zij is ooit mijn begeleider geweest en we kennen elkaar dus goed. Het was heel fijn om te weten dat ik ook bij haar terecht kon!’  

Bezig blijven in isolatie

‘Het was wel saai om in isolatie te zitten en ik vond het lang duren. Ik werk op een dagbestedingsgroep en één van de medewerkers werkt nu tijdelijk op onze woning. Zij bedacht allemaal leuke activiteiten die ik kon doen. Zoals prikken, knutselen en borduren. Maar ik miste de andere bewoners wel en zij mij ook; ze vroegen steeds wanneer ik weer terugkwam. Ze hebben mooie tekeningen voor me gemaakt. Dit was erg leuk! En ook alle kaartjes en telefoontjes van familie. Zo voelde ik me toch niet helemaal alleen! Toen ik uit isolatie mocht, hebben we dit gevierd met taart. Dit was een leuke verrassing! Wat ik als eerste ga doen als deze tijd voorbij is? Dan ga ik naar mijn familie om ze te knuffelen!’

Hoe heeft zus Anne deze tijd ervaren?

‘Ik ben gelijk door de begeleiding op de hoogte gebracht toen Corine positief getest was op het coronavirus. Dat was natuurlijk wel even schrikken. Het is nog een onbekende ziekte en hierdoor was het een stressvolle periode. Ik mocht niet langskomen en was dus echt afhankelijk van de informatie die ik kreeg van de woning. Dit hebben ze goed aangepakt: elke keer als ze bij Corine waren geweest was er een contactmoment. Gelukkig was Corine in staat om mij ook zelf op de hoogte te houden. Toen de begeleiding aangaf dat er verbetering zichtbaar was, kreeg ik er weer vertrouwen in dat Corine in het herstelproces zat. Het was erg fijn om haar weer te zien toen ze uit isolatie was. Dit was natuurlijk wel op afstand: ik buiten en Corine binnen. Maar het was echt goed om te zien dat ze helemaal opgeknapt was!’