Een kijkje in het leven van Laura

Terug naar nieuwsoverzicht

Het is een zonnige donderdagmiddag. Miranda, begeleider Ondersteuning Thuis, staat te wachten op de oprit van een woonhuis. Al snel komt er een taxibusje aangereden. Daarin zit Laura, een dertienjarig meisje met een ernstige meervoudige verstandelijke beperking (EMVB). Ze komt thuis van het kinderdagverblijf. Laura is één van de weinige EMVB-cliënten van haar leeftijd die Ondersteuning Thuis krijgt.

Ondersteuning Thuis komt meestal over de vloer bij mensen met een lichte verstandelijke beperking. Dat zijn mensen die zelfstandig wonen, maar bijvoorbeeld hulp krijgen met hun administratie of huishouden. De ondersteuning bij Laura is breder. Dit team ontlast en begeleidt bij de zorg voor Laura. Samen vertellen Miranda en Laura’s moeder Caroline hoe deze unieke samenwerking tot stand is gekomen.

Gebarentaal

Miranda brengt Laura naar binnen en hangt haar jas op. Samen met Caroline gaan ze aan de keukentafel zitten om iets te drinken. ‘Heb je vandaag nog gewerkt met Anja?’, vraagt Miranda, terwijl ze het woord ‘werken’ uitbeeldt in gebarentaal. Laura lacht en doet het gebaar na. ‘Normaal gesproken gebruikt Laura een spraakcomputer, maar die wordt nu opnieuw geprogrammeerd. Daarom doen we het even zo’, legt Miranda uit. Dan krijgt Laura trek. Ze rolt zichzelf naar de keuken en trekt de voorraadkast open. Miranda loopt achter haar aan. ‘Je mag kiezen’, zegt ze, terwijl ze twee smaken chips omhooghoudt. Laura wijst een zakje aan en gaat tevreden terug aan tafel zitten. ‘Zoals je ziet, vindt ze het soms toch nog makkelijker om gewoon te wijzen’, lacht Caroline.

Laura en Miranda voelen elkaar perfect aan. ‘Laura is zelf de reden dat dit zo goed werkt’

Houvast

Als Laura haar chips op heeft, is het tijd om te oefenen met lopen. Laura houdt een rollator vast en Miranda ondersteunt haar. Ze voelen elkaar perfect aan. Inmiddels komen Miranda en haar collega’s dan ook al vijf jaar bij Laura thuis over de vloer ‘Eerst kregen we hulp vanuit een thuiszorgorganisatie, maar dat sloot niet goed aan bij wat Laura nodig heeft’, vertelt Caroline. ‘Na wat zoeken, kwamen we uit bij ASVZ. We zijn begonnen met drie dagen per week Ondersteuning Thuis. Later zijn we overgegaan op vier dagen, omdat het zo goed beviel.’ Miranda komt iedere donderdagmiddag, de andere drie dagen vangen haar collega’s Laura op.

Ontlasten en coachen

Miranda tilt Laura in een stoffen schommel, die midden in de woonkamer hangt. ‘Ze is dol op schommelen en in haar keukentje spelen. En als het mooi weer is, gaan we lekker naar buiten’, vertelt Miranda. Caroline vult aan: ‘Doordat Laura het zo naar haar zin heeft bij Miranda en haar collega’s, kunnen haar vader, zus en ik met een gerust hart van huis. Door die afleiding mist ze ons niet zo. Ook worden we gecoacht door het team. We weten nu beter op welk niveau Laura functioneert en hebben bepaalde signalen leren herkennen. Zo spant ze haar lijf aan en vermijdt ze oogcontact als ze niet lekker in haar vel zit.’

Ontspannen

Als Miranda aankondigt dat het tijd is om in bad te gaan, begint Laura enthousiast te klappen. In bad kan ze alle spanning van de dag van zich af laten glijden en volledig tot rust komen. Miranda helpt haar weer in haar rolstoel. ‘Laura is zelf de reden dat dit zo goed werkt’, vertelt ze. ‘Ze is een ontvankelijk meisje; dat maakt het makkelijker om haar te begeleiden. We zien dan ook veel vooruitgang bij haar. Ze voelt zich eerder op haar gemak bij vreemden, legt sneller verbanden en kan zichzelf beter vermaken’ Caroline knikt instemmend. ‘Daarom gun ik meer jonge EMVB-cliënten Ondersteuning Thuis.’