De eerste stappen
In de voorstelling speelden cliënten van DAC Maassluis mee. Zij vormen samen de Theaterbende. Activiteitenbegeleider Romancherra begeleidde de groep tijdens de voorbereidingen. “Theater Koningshof vroeg of de cliënten mee wilden doen. Wie dat leuk vond, kon zelf een rol kiezen.”
Iedereen deed mee
Bij Snorro kreeg iedereen een plek. Op het podium stonden cliënten met verschillende begeleidingsvragen. “Tijdens de repetities letten we goed op non-verbale signalen van de cliënten. Zoals lichaamshouding of een frons op het gezicht. Zo sloten we aan bij wat iemand nodig had,” vertelt Romancherra. Werd het te druk? Dan kon een cliënt zich even terugtrekken. Ook was er ondersteuning bij teksten en structuur. “De cliënt met de hoofdrol heeft autisme en vindt veranderingen lastig. Door rustig te begeleiden en aanwezig te zijn achter de schermen, kon hij toch met vertrouwen spelen.”
Groei in zelfvertrouwen
De voorstelling maakte veel los bij de cliënten. Spannend was het zeker. Maar cliënten lieten ook vol trots zien wat ze kunnen. “Je zag het plezier,” vertelt Romancherra. “Mensen kwamen speciaal voor hen kijken. Sommige cliënten verrasten zichtzelf. Ze onthielden teksten of namen meer initiatief dan vooraf gedacht. Veel cliënten willen volgend jaar weer meedoen. Dat zegt genoeg!”
Ik vond meedoen aan Snorro heel leuk. Ik speelde twee rollen. In het café bracht ik glazen en zei ik: ‘De hamburgers zijn klaar.’ Ook deed ik alsof ik flauwviel. Dat vond ik grappig. De eerste keer was spannend, vooral door het publiek. Maar ik heb echt genoten. Ik wil graag nog een keer meedoen.
- Angelique